Gezien worden

Zien, deel 8

~ Sabrinadiana ~ 1 reactie

Vervolg: Zien, Zien, deel 2, Zien (in de mist), deel 3, Zien, deel 4, Zien, deel 5, Zien, deel 6, Zien, deel 7 & Zien, extra info.

‘Gaat het wel?’
Had zijn zachte stem geklonken.

Ze kreeg kippenvel.
Haar adem bleef hangen in haar keel.
Kon dit?
Hoe was dit mogelijk?

De blos op zijn wangen leek rozer.
Zijn ogen leken meer te stralen.

Speelde haar ogen,
haar hoofd,
haar gevoel,
een spelletje met haar?
Ze begreep er niks van,
maar knikte voorzichtig.

Hij fronste zijn wenkbrauwen.
‘Weet je het zeker?’

Ze keek naar hun handen,
naar hun gevlochten vingers.
Ze voelde de warmte die er af straalde,
voelde zijn bezorgdheid.
Althans… dat dacht ze.

Ze keek naar hem op en antwoordde,
voordat ze de woorden ook maar kon overwegen;
‘Heel zeker.’
Ze schrok van haar antwoord.

Hij glimlachte.
Zij glimlachte wat onzeker terug.
Betekende dit dat ze gezien was?

Zien (in de mist), deel 3

~ Sabrinadiana ~ 7 reacties

Vervolg: Zien & Zien, deel 2

Ze liep de bekende weg.
De route die ze met haar ogen dicht kan lopen.
Het pad dat ze kent als de binnenkant van haar broekzak.

Het was een mooie dag,
de zon scheen.
Vogels floten,
zij floot.

In de verte kon ze hem al zien,
hij leek druk.
Ze rechtte haar schouders,
hield haar hoofd hoog.
Ze zou niet weg kijken,
niet deze keer.
Ze mocht gezien worden,
hij mocht haar zien.

Er trokken wolken op.
Ineens klonk daar getetter.
Een witte, dikke wolk trok op,
ze zag niks meer.
Het pad verdween.
De mist werd dikker, en
dikker.

Hij veranderde in een zwarte schim in de mist.
Binnen enkele seconden was hij niet meer te zien.