Boek: Words in Deep Blue

Het tweede boek van de stapel is gekozen en inmiddels ook (uit)gelezen.
Words in Deep Blue geschreven door Cath Crowley. Ja, ik heb de Engelse versie gelezen, maar geen paniek voor de lezers die liever een boek in het Nederlands lezen. Het boek is ook vertaald en is in de (online) winkels te vinden als “Donkerblauwe Woorden”.

Toen ik het boek kocht ben ik puur op de flaptekst afgegaan (en dan maar hopen dat het ook echt wat is), wat meestal blader ik toch wel even door een boek heen (als ik hem niet om zijn kaft koop…). Het was zo’n gevalletje ik kan niet kiezen dus koop ik beide boeken. Wat ben ik blij dat ik dat gedaan heb! Hieronder vinden jullie de vertaling die ik gemaakt heb van de Engelse flaptekst. Waarom ik de flaptekst van het Nederlandse boek niet gebruik? Eerlijk gezegd vind ik die niet zo heel erg mooi.

“Jaren geleden was Rachel verliefd op haar beste vriend Henry. De dag voordat ze ging verhuizen liet ze een liefdesbrief achter in zijn favoriete boek in de tweedehandsboekwinkel van zijn ouders. Maar ze kreeg nooit een reactie. Na drie 3 jaar keert ze terug, maar door een tragische gebeurtenis is ze niet meer wie ze was. Tegen haar zin in, komt ze die zomer te werken in de Boekwinkel van Henry’s ouders. Terwijl Rachel en Henry samen moeten werken, brieven uitwisselen tussen de pagina’s in de brievenbibliotheek, vinden ze hoop in elkaar.”

Het verhaal volgt Rachel, Henry, George (Henry’s zusje), Martin en Lola. (Daarnaast zijn er nog een aantal terugkerende personage, die ook zeker niet kunnen ontbreken). Rose verhuist in 2012 met haar moeder en broer naar de kust en laat daarmee haar vrienden achter. Ruim 3 jaar later keert ze terug. Haar tante, bij wie ze de zomer doorbrengt, regelt een bijbaantje voor haar in het ziekenhuis wat op het allerlaatste moment niet doorgaat. De ouders van Henry horen dat Rachel terug is en een baantje zoekt dus bieden zij haar de klus aan om de boeken die in Brievenbibliotheek van hun tweedehandsboekwinkel staan te registreren.

Wat de Brievenbibliotheek is? Het is een boekenkast die in een apart gedeelte van de winkel staat. Deze kast is gevuld met boeken die niet verkocht worden. Het zijn boeken waarin klanten mogen schrijven. Mensen omcirkelen woorden die ze mooi vinden, onderstrepen zinnen of ze laten boodschappen achter in de kantlijn: gedachten, vragen, wensen. Sommigen laten brieven achter tussen de bladzijden. Brieven aan schrijvers, aan (ex-)vrienden of vriendinnen. En soms worden brieven ook beantwoord.

Ik wil eigenlijk niet te veel over dit boek verklappen. Het is namelijk zo’n leuk en mooi, maar ik vind het vooral een heel lief verhaal. Het is een boek waar sommige lezers ook zeker een traantje bij zullen laten. Daarnaast is het verhaal ook op een leuke, misschien wel wat speelse manier geschreven. Ieder hoofdstuk zie je door de ogen van Rachel of Henry. Ook krijg je een kijkje in het (liefdes)leven van George door middel van brieven die ze schrijft aan een ‘vreemdeling’ via het boek “Pride and Prejudice and Zombies” in de Brievenbibliotheek.

Words in Deep Blue behoort nu zeker tot mijn favoriete boeken.
Kortom het is echt een feelgood boek. Zeker een aanrader!
(En als ik eerlijk ben zie ik er ook filmmateriaal in 🙂  )
31952703
Titel:
 Words in Deep Blue (ENG) / Donkerblauwe Woorden (NL)
Auteur: Cath Crowley
Pagina’s: 269 (ENG) / 352 (NL, klein paperback)
Uitgeverij:  Random House LCC US (ENG) / Leopold (NL)

Sterren: ✰✰✰✰✰ (5/5)

Advertenties

Boek: Laguna Cove

Het eerste boek van 2018 is gelezen. In drie avonden was ik er door (het was dan ook niet een heel dik boek). Laguna Cove geschreven door Alyson Noël. Het boek is op een aparte manier geschreven. De hoofdstukken zijn klein (max. 3 pagina’s) en ieder hoofdstuk wordt verteld vanuit één van de vier ‘hoofd’personages. Iets wat ik niet had verwacht. Want als ik de flaptekst op de achterkant van het boek lees krijg ik toch echt de indruk dat het verhaal zal gaan over Anne. Maar niets is minder waar. Je krijgt ook een kijkje door de ogen van Ellie, Lola en Jade (iets wat van mij niet had gehoeven).

Omdat het boek in het Engels is en niet in het Nederlands is vertaald heb ik de flaptekst vertaald naar het Nederlands.

“Verhuizen naar het zonnige Southern Cal voelt als een straf voor de 17 jarige Anne. De hippie-achtige school is anders dan haar vorige school aan de East Coast, het gaat om chillen op het strand en surfen. En dan is er Ellie: mooi, compentatief en ze heeft direct een hekel aan Anne. Dus wanner Chris – één van Ellie’s langste vrienden en, o ja, de knapste jongen van school- met Anne omgaat en haar aanbied haar te leren surfen, vliegen er fonken… op meerdere manieren.”

Dat ik het verhaal in drie avonden heb uitgelezen zou wat moeten zeggen over het verhaal, toch? Dat ik het wel een goed verhaal moet vinden, toch? Nou… Ik vond het een leuk boek, tot ik bij de laatste hoofdstukken aan kwam. Het einde was, naar mijn mening, helemaal niks. En dat is toch echt zonde. Hoe dat komt? Waar er bij de andere hoofdstukken meer de tijd is genomen voor de verschillende situaties. Zijn de laatste hoofdstukken kort (sommige slechts 1(!) pagina) en wordt het moment waar we eigenlijk gedurende het verhaal naartoe lezen in een handje vol pagina’s verteld. Ik kreeg er heel erg het gevoel bij dat er ineens een einde moest komen en die moest er snel zijn. Naar mijn mening iets te snel en heeft de schrijfster in de laatste hoofdstukken een hoop laten liggen. En dat vind ik als lezer (maar ook als schrijfster) zo ontzettend zonde.
1001004002913573
Titel:
 Laguna Cove
Auteur: Alyson Noël
Pagina’s: 240 (ENG)
Uitgeverij:  Griffin Publishing

Sterren: ✰✰ (2/5)

Film: The Greatest Showman

Vrijdag 12 Januari zat ik ’s ochtends al in zaal 7 bij Pathé voor de film The Greatest Showman. Een film die ik, vanaf het moment dat ik de trailer voor het eerst op Facebook voorbij zag komen, gewoon moest zien.

Een film die gebaseerd is op het leven van Phineas Taylor Barnum. De rol van Phineas wordt vertolkt door Hugh Jackman (die sommige van jullie ongetwijfeld zullen kennen de X-men films waarin hij Wolverine/Logan speelt). Maar dit is niet het enige bekende gezicht wat te zien is in deze film. Zo zijn ook Zac Efron, Michelle Williams, Rebecca Ferguson en Zendaya Coleman.

 

*LET OP! Hieronder ga ik een stukje spoilen, sorry.*

Aan het begin van de film maken we kennis met de jonge Phineas (Hugh Jackman, de zoon van een kleermaker. Hij draagt simpele kleding, zijn schoenen zijn kapot. Zijn vader maakt kleding voor de rijkste mensen in de stad. En dus ook voor Charity’s (Michelle Williams) vader… De muziek begint en we zien hoe het leven van Phineas en Charity veranderd. Charity wordt door haar vader naar een etiquette school. Phineas zijn vader wordt ziek en komt te overlijden, waardoor Phineas er op jonge leeftijd alleen voor komt te staan. Ze schrijven brieven en uiteindelijk trouwen ze, krijgen twee dochters en leven een vrij bescheiden leven in New York. Totdat het bedrijf waar hij werkt failliet gaat. Phineas komt zonder werk te zitten. Hij besluit een risico te nemen, sluit een lening af en koopt een pand. Een museum waar helaas niet veel bezoekers voor in de rij staan… Tijd voor wat anders dus. Hij gaat opzoek naar bijzondere mensen, die hij nog bijzonderder probeert te maken, en heeft binnen de kortste keren een groep van wel zeer bijzondere mensen gevonden. Er is veel belangstelling voor Phineas en zijn ‘bijzondere mensen’, maar er zijn ook genoeg mensen die Phineas en zijn team het liefst gisteren dan vandaag zagen vertrekken… Maar natuurlijk blijven ze. Phineas weet Phillip (Zac Efron) te strikken om voor hem te komen werken om zijn freak circus te promoten. Ondanks het ‘succes’ van zijn show wilt Phineas meer. Daar gaat hij dan ook voor, ondanks de gevolgen die het zal hebben voor zijn gezin en zijn lopende show.

Hoe de film af loopt ga ik jullie natuurlijk niet vertellen. Ik denk dat ik hierboven al genoeg gespoiled heb. Wel heb ik hieronder de officiële trailer van de film

Tot slot wil ik het nog hebben over de muziek die in deze film gebruikt wordt. Deze film zit namelijk vol originele songs. De één nog beter dan de ander. Er zat geen één nummer tussen die ik niet goed vond. Diezelfde avond bestelde ik de cd met de soundtrack van de film. Hieronder vind je een aantal nummers die in de film te horen zijn.

This is me

Million Dreams

Rewite The Stars

De boodschap achter deze feel good fillm is vooral durf te dromen en wees niet bang ze te verwezenlijken, want dromen kunnen uitkomen!
Ik kan niet wachten totdat de dvd uitkomt! Deze film is dus zeker een aanrader 😉

Titel: The Greatest Showman

Regie: Micheal Gracey 
Genre: Biografisch (Musicalfilm)
Sterren: ✰✰✰✰✰ (5/5)

the-greatest-showman-movie

Hiep hiep… *bijna* hoera!

Dit jaar, ook al is dat dan pas in Mei, bestaat LiefsSabrina.nl twee jaar. Twee hele jaren… (Oké eerlijk gezegd dacht ik dat het er al meer zouden zijn, maar ik heb hiervoor natuurlijk diverse andere blogs gehad). Twee jaar online vraagt om iets nieuws. Waar Liefs Sabrina vorig jaar Instagram op ging, ga ik dit jaar een ander avontuur aan met mijn blog. Updates geef ik nu vooral door via mijn persoonlijke Facebookpagina, via Twitter en via Insta, maar omdat ik merk dat ik via die laatste twee kanalen toch niet het bereik heb wat ik graag zou willen heb ik besloten om daar nog ééntje aan toe te voegen.

*Tromgeroffel*

Vanaf vandaag is Liefs Sabrina te vinden op Facebook met een compleet eigen Facebookpagina! Oké, de pagina staat misschien al een tijdje online, maar ik vond het ergens ook zo sneu om deze aankondiging te doen met een lege pagina…

Liefs Sabrina is op Facebook te vinden als Liefs Sabrina of als @BlogLiefsSabrina.
Posts zijn zowel bij Facebook, Twitter als Insta te vinden onder de hashtag #LiefsSabrina.

Ik wil alle lieve lezers en volgers oproepen om Liefs Sabrina te volgen op Facebook, Twitter en Instagram. Dit moet je zeker doen als je niks wilt missen!

Liefs,
Sabrina

Facebook: Liefs Sabrina // @BlogLiefsSabrina
Instagram: Liefs Sabrina // @Liefs_Sabrina
Twitter: Liefs Sabrina // @LiefsSabry

2018

 A new year is like a blank book. The pen is in your hands. It’s a chance to write a beautiful story.
Write a good one! 

Have a lovingly, spectacular, adventurous, creative and wonderful 2018!


Dit is toch wel de boodschap die ik met iedereen wil delen. Sommige van jullie zullen hem ondertussen ongetwijfeld al voorbij hebben zien komen op mijn verschillende social media kanalen of hebben hem via de app ontvangen.

Ik heb geen idee hoe het met jullie zit, maar 2017 is voor mij echt voorbij gevlogen. De afgelopen weken had ik alles behalve een Sinterklaas- en Kerstgevoel, laat staan dat ik al bezig was met Oud en Nieuw. Zelfs op de 30ste voelde oudejaarsavond nog weken ver. En eerlijk gezegd heb ik geen verklaring voor dit gevoel.

2017 is voor mij een jaar geweest wat in het teken heeft gestaan van het afsluiten van een mooi hoofdstuk in mijn leven. Begin dit jaar stopte ik in de dierentuin, na ruim acht jaar was mijn rol hier voltooid en eindigde daarmee een groot hoofdstuk van mijn leven. Tegelijkertijd was het begin van 2017 ook het begin van een nieuw avontuur. Een nieuwe baan bij één van de grootste drogisterijketens. Het is een jaar geweest waarin ik heel veel geleerd heb en mezelf nog beter heb leren kennen. Maar zoals ik al eerder aan gaf, is 2017 vooral een jaar geweest die voorbij is gevlogen…

Dus zeg ik welkom 2018!
Een jaar die ik weer met een lijstje goede voornemens instap. Wat die goede voornemens zijn? Dat lijstje vind je hieronder.

– Italiaans leren (het is toch wel heel kneuzerig dat deze ieder jaar weer terug is te vinden in dit lijstje. Ondertussen had ik toch allang vloeiend Italiaans moeten kunnen, maar helaas niets is minder waar… Voor dit jaar heb ik een heel handig hulpmiddel, althans ik hoop dat het zo uit pakt. Meer hierover lees je binnenkort online!)
– Voorlopig geen boeken meer kopen, eerst moet ik maar eens alle titels die ongelezen in mijn kast liggen lezen. Ik kan jullie vertellen dat dat een HOOP boeken zijn. (Ik denk wel een stuk of 30… *bloost*)
– Meer sporten, hardlopen (Yup, ook die keert wederom terug…)
– Nog meer genieten van de (kleine) dingen in het leven, overal wat meer bij stilstaan (want alles is niet zo vanzelfsprekend als dat we denken)
– Meer tijd stoppen in schrijven, fotograferen en bloggen. (Dit zijn toch de dingen die ik het leukste vind om te doen, maar het afgelopen jaar toch een beetje uit het oog ben verloren).

2018 gaat een jaar worden waarin ik weer meer tijd aan mijn blog, mijn hoekje online, wil besteden. Het jaar waarin ik meer naamsbekendheid voor Liefs Sabrina heel gaaf zou vinden, maar tegelijkertijd ook heel eng vind klinken.

Het is een jaar waarvan ik me heb besloten om hem te nemen zoals hij komt. Dat heb ik het afgelopen jaar ook gedaan en dat is me prima bevallen.

Tot snel lieve lezers!

Liefs,
Sabrina

NaNoWriMo, update 3

En hier is nog een Nanowrimo update!
Eerder vertelde ik jullie al dat mijn inspiratie voor dit verhaal voort is gekomen uit een bekende boekenreeks en film. Welke dat zijn? De tijd is daar om dat aan jullie bekend te maken.

*Tromgeroffel*

Mijn Nanowrimo verhaal van 2017 is gebaseerd op een verhaal wat de meesten van jullie wel zullen kennen. Mijn verhaal is gebaseerd op Suzanne Collins haar wereldberoemde Hunger Games reeks.
Ja, jullie lezen het goed. Mijn verhaal is gebaseerd op de wereldberoemde Hunger Games.

De boeken gaan inmiddels al wat jaren mee. Het eerste deel verscheen ruim 9,5 jaar geleden. Deel twee volgde in 2009 en het laatste deel kwam zo’n 7 jaar geleden uit. In 2012 verscheen de eerste film. Het tweede deel kwam uit in 2013. Het laatste boek werd ingedeeld in twee films waarvan het eerste deel in 2014 is verschenen en het vervolg in 2015.

De hele Hunger Games gekte heeft mij toen nooit echt gegrepen. Het leek niet echt iets voor mij. Tot 2017… Ik zag de film per toeval op tv en was vrij snel om. Tot mijn verbazing was daar vrijwel direct inspiratie voor een verhaal. Inspiratie die ik bewaarde voor Nanowrimo.

Degenen die de originele boeken gelezen hebben zullen wellicht wat overeenkomsten vinden in mijn verhaal. Maar ik beloof jullie dat ik er verder toch wel echt mijn eigen Sabrina-twist aan heb gegeven.

Sorry, hier nog steeds geen scene’s. Maar het duurt nu niet lang meer 😉

Liefs,
Sabrina

NaNoWriMo, update 2

LSOp moment van schrijven is het 1 December. Als ik het bericht dan eindelijk online zet zijn we inmiddels al weer 3 dagen verder….

Zoals jullie allemaal weten zit November er op. Daarmee is er ook een einde gekomen aan de Nanowrimo-maand. Eerlijk gezegd kijk ik al uit naar volgend jaar!

Updates tijdens mijn Nanowrimo uitdaging zijn helaas niet gelukt. Het schrijven (en het leren voor het eerder benoemde examen) namen meer tijd in beslag dan ik had verwacht. Daarnaast ging het gewone leven ook door. Werken, het huishouden…

Jullie vragen je nu vast en zeker af of ik dié 50.000 woorden gehaald heb. Het heeft me bloed, zweet en tranen gekost, maar ik heb uiteindelijk de 50.000 weten te halen. Nou klinkt het vast heel dramatisch, maar 30 november was nog nooit zo mooi ;P

In de ochtend had ik mijn examen en bleek dat ik geslaagd was. Ik moet heel eerlijk zijn dat deze uitslag toch een soort van onverwachts kwam, maar dat is een ander verhaal. Naast dat ik die ochtend slaagde voor mijn examen, waren daar die 50.000 woorden die mij achtervolgde. De laatste twee dagen had ik geen woord meer op papier gezet. Mijn aandacht ging volledig uit naar het leren. Dit had natuurlijk wel de consequentie dat ik achter zou komen te liggen op schema. En man dat deed ik… Ik had twee dagen schrijven gemist, dat betekende dat ik 3.334 woorden achter liep. En met de 1.667 die ik er op deze laatste dag nog bij moest schrijven kwam ik op een totaal van 5.001 woorden die ik even in een avondje uit mijn vingers moest weten te persen. Want hoe dan ook ik zou en moest het halen. En ik kan jullie vertellen dat 5 duizend en één woorden een hoop zijn voor 1 avond. MAAR… het is me gelukt! Jawel, ik heb de 50.000 woorden behaald! Meer zelfs! Ik wist 5.970 op het scherm te krijgen. Dat zijn er bijna 1.000 meer! Woohoo!!!

Ben ik blij met het eindresultaat? YES!
Heeft het mij bloed, zweet en tranen gekost? JA!
Heb ik met mijn handen in mijn haar gezeten? O JA, MEERDERE KEREN.
Ging het schrijven vlot?
MWAH, NIET ALTIJD. ER WAS EEN DIEPTE PUNT WAARBIJ IK HET DOCUMENT MET MIJN VERHAAL BIJNA VERWIJDERD HAD. OEPS…
Heeft het mij slapeloze nachten bezorgd?
EEN PAAR…
Is het, het waard geweest? ZEKER WETEN!

Oké, dit is het voor nu. Don’t shoot me!
Er volgt echt heeeeeel snel een post met fragmenten uit mijn geschreven verhaal. ECHT WAAR 😉

Liefs,
Sabrina