Titel: Onbekend

Daar ben ik weer!
Het is alweer even geleden, maar op 7 september (wat zeg ik… dat zijn al bijna 2 maanden!!!) heb ik een stukje van een verhaal online gezet. *Klik hier om terug te gaan naar mijn vorige blogpost*

Onder dit bericht vind je een tweede fragment van het verhaal waar ik de afgelopen maanden aan geschreven heb. Het is nog lang niet af en ik ben er dan ook nog druk mee bezig. Naar een pakkende, spannende, nieuwsgierig makende titel ben ik nog zoekende. (Suggesties zijn welkom 😉 )

Ook dit keer ben ik erg benieuwd naar wat je hier van vindt.
Let me know en tot snel!

Liefs,
Sabrina


   Eenmaal op de parkeerplaats aangekomen kijken de meiden om zich heen.
   ‘Nikki!’ Probeert Nova voor de zoveelste keer die avond, maar wederom klinkt er nog steeds geen reactie.
   ‘Haar auto staat er nog’ merkt Lauren op.
   ‘Zou ze met iemand afgesproken hebben?’ Oppert Sarah.
   ‘Midden in het bos? Dat lijkt me stug’ reageert Lauren snel.
   Jessica kijkt een beetje verloren om zich heen ‘Het zou kunnen toch? Misschien met die jongen waar ze de laatste tijd zo geheimzinnig over doet.’
   Wat er precies aan de hand is, is Nova niet duidelijk. Wat ze wel weet is dat dit absoluut niet goed is. Ze wilt het niet toegeven, zeker niet aan de meiden, maar ze voelt het aan alles. ‘Moeten we iets doen? Haar ouders bellen? Onze ouders bellen? Of Jason…’ dat laatste zegt ze voorzichtig voordat de meiden weer denken dat haar crush op hem nog niet over is.
   ‘Voor hetzelfde geld haalt ze weer eens een grap met ons uit.’ Lauren slaat haar armen over elkaar. ‘Ik denk dat we ons niet gek moeten laten maken. Weten jullie nog die keer dat ze ons had opgesloten in dat lokaal op school…’
   ‘Of die keer dat we met z’n vijven naar het strand gingen en ze bewust niet getankt had waardoor we op de terugweg met een lege tank kwamen te zitten’ vult Jessica aan.
   ‘Of toen met kerst, dat ze alle naamlabels van onze cadeaus had verwisselt’ het is Sarah.
   Ja, daar kan Nova ze geen ongelijk in geven. Ze weten allemaal dat Nikki graag een geintje met hun uithaalt. En die geintjes kunnen altijd heel erg uit de hand lopen. Misschien moet ze dat nare gevoel in haar buik maar gewoon negeren. Nikki’s auto staat hier tenslotte nog en haar spullen lagen nog op het kamp. De meiden hebben gelijk, dit alles schreeuwt om een grap van Nikki. ‘Oké, oké… Ja, Nikki houdt ons inderdaad vaak graag voor de gek.’

Belofte maakt schuld

Hier is ‘ie dan. Zoals beloofd; mijn nieuwe post met een stukje scène uit een verhaal wat ik vrij recent geschreven heb. Ga ik dit echt doen? JA, ik ga dit echt doen. Maar ik vind het doodeng.

Ik ben erg benieuwd wat je ervan vindt. Dus met andere woorden: voel vrij om te reageren 😉

Binnenkort zal een ander stukje volgen.

Liefs,
Sabrina


De bladeren in de bomen ritselen. Het geluid van tsjirpende vogels klinkt luid. De wind waait door haar bruine haren, een heerlijk gevoel. Er gaat niks boven een wandeling door het bos. Ze heeft hier al zeker weken lang naar uitgekeken. Kamperen met de meiden op de berg in het bos.
   ‘Waarom gingen we dit ook alweer doen?’ Kreunt Sarah terwijl ze haar koffer op wieltjes achter zich aan trekt.
   ‘Omdat kamperen leuk is’ antwoord Jessica.
   ‘Omdat vanavond heel veel vallende sterren te zien zijn’ antwoord Lauren.
   ‘En dat natuurlijk’ zegt Jessica.
   Met een glimlach kijkt Nova op naar haar vriendinnen. Ondanks dat ze zo verschillend zijn, zijn ze de beste vriendinnen. ‘Saar, je weet dat we maar één avond gaan kamperen toch?’
   ‘Weet ik’ kreunt Sarah.
   ‘Oké, laat ik Nova’s opmerking anders formuleren…’ Lauren draait zich naar de blondine om. ‘Wat ze bedoelde is, waarom de koffer?’
   ‘Kijk dat jullie nou allemaal zo’n rugzak hebben…’
   ‘Als je wat gezegd had, dan had ik de rugzak van Mike kunnen regelen.’
   Sarah geeft geen reactie, ze is te druk met haar koffer die met een wieltje achter een steentje blijft hangen.
   Een glimlach vormt op Nova haar gezicht. Misschien moet ze het de volgende keer maar direct aan Sarah vragen. Jessica en Lauren kletsen verder. Sarah is druk met haar koffer. En Nikki, Nikki is stil. Ze loopt al de hele tijd voor de groep uit, maar zegt verder niks. ‘Nik, gaat het goed?’
   Bijna betrapt, kijkt Nikki op naar Nova. ‘Natuurlijk’ is haar antwoord kort. ‘Ik hoop alleen dat we snel bij de kampeerplek zijn, m’n rugzak is echt zwaar.’


Kapperrr

V E R V O L G :  G O U D E N  T I P
Gisteren kon ik dan eindelijk, met mijn inmiddels niet meer zo rode lokken, terecht bij de kapper. Althans ik dacht dat mijn haar niet meer zo rood was… Want toen ik vanochtend op de fiets zat en de zon lekker scheen, zag ik in de weerspiegeling van een winkelruit toch nog een rode gloed bovenin mijn haar zitten. O jee…

Studio Binamar

Ik liep natuurlijk veel te vroeg de salon binnen. Op de één of andere manier dacht ik dat ik om 09.30 uur een afspraak had staan, ondanks dat er in de agenda op mijn telefoon 10.00 uur stond. A fijn, dan nog maar even de stad in.

Om tien voor was ik weer terug. Er werden een aantal folies in mijn haar aangebracht om een aantal plukjes op te lichten om te zien of het wat zou worden. Zou het überhaupt wel pakken?

Uit ervaring weet ik dat het oplichten van mijn haar best wat tijd in beslag neemt. Gelukkig had ik deze keer een e-book op mijn telefoon staan. De tijd ging nu een stuk sneller, voordat ik het wist hingen mijn haren in de spoelbak. Mijn haren werden geföhnd en het resultaat was al snel te zien. Ondanks dat het voor mij er best aardig uitzag, vroeg ik voor de zekerheid toch of het iets was geworden waar hij wat mee kon. En dat was gelukkig zo.
New Hair 10
Waar ik dacht dat ik een nieuwe afspraak moest maken voor de complete behandeling, bleek dat ik direct verder geholpen kon worden en werd in de rest van mijn haar folies aangebracht. En wederom ging de tijd snel. Voordat ik het wist werden mijn haren weer uitgespoeld, gedroogd en in de verf gezet.

En zie hier het resultaat!!!
Ik ben er echt ontzettend blij mee 🙂

Liefs,
Sabrina

 

Nerve

Laat ik beginnen met: WAT EEN VERHAAL! Wooh!

De verfilming van het boek draait sinds afgelopen September in de bioscoop. Ik heb het over het verhaal van Nerve dat in 2012 al als boek in de Amerikaanse/Engelse winkels lag, geschreven door Jeanne Ryan. Maar waar ga ik het over hebben? Over de film? Of toch over het boek? Daar gaan jullie zo achter komen 😉

De trailer van de film, die ik in de bioscoop voorbij zag komen, trok direct mijn aandacht. Een spannende, maar niet té spannende film. Het was mij op dat moment alleen nog niet helemaal duidelijk wat de verhaallijn zou zijn. Daar kwam ik later pas achter. Het duurde niet lang voordat ik er achter kwam dat het om een verfilming van een boek ging. Al snel zat ik met een dilemma, want wat doe je dan; kijk je de film of ga je eerst voor het boek? Met een beetje zelfkennis bedenk ik mij al snel dat als ik de film eerst zie het voor mij moeilijk zal zijn om daarna het boek te lezen. Dit blijkt wel uit het verleden. Als ik al weet wat er staat te gebeuren kan ik moeilijk van het verhaal genieten. Dan gaat er maar één gedachten door mij heen; “Wanneer gaat dit of dat gebeuren?…Had het al niet moeten gebeuren?!”. Daarom nam ik het wijze besluit om het boek vooraf te lezen.

Afgelopen woensdagavond begon ik met lezen. Ik zat meteen in het verhaal. Later bleek dat die avond een late nacht zou worden. Want diezelfde nacht, om precies te zijn om 02.30 uur, sloeg ik het boek dicht. Uit. Of zoals ze dat zo mooi zeggen:
In één adem uitgelezen.
Ik kon het boek gewoon niet wegleggen. Ik moest en zou verder lezen. Dus deed ik dat.
Ik kan jullie zeggen: Na het lezen van het boek wil ik de film ZEKER zien!!! Ik ben erg benieuwd hoe ze deze 224 pagina’s hebben getransformeerd tot film.

Wat een geweldig verhaal! Wat geweldig geschreven! Zeker een aanrader!
Ik wil niet te veel van het boek (of mogelijk de film) verklappen, maar als je van spanning houdt dan is dit zeker een aanrader. Het verhaal is voorzien van een verrassingselement, meerdere zelfs. Sommige dingen zag ik echt totaal niet aankomen.

Er is nog wel een klein dingetje wat ik kwijt wil:
Man, wat baal ik er ontzettend van dat ik het boek nu al uit heb. Bah, bah, bah! Maar het is niet anders. Tijd voor een nieuw boek? Tijd voor een nieuw boek!

nerve-9781471146169_hr

Titel: Nerve 
Auteur: Jeanne Ryan
Pagina’s: 304 (ENG) / 224 (NL)
Uitgeverij:  Diall Press (ENG) / Van Goor (NL)

Sterren: ✰✰✰✰✰ (5/5)