Onze Lieve Vrouwentoren

Zaterdag 8 September, Open Monumentendag. Kaartjes - Copyright.jpg
De dag dat ik eindelijk deed wat ik eindelijk al heel lang wilde doen. En tegelijkertijd was het ook een beetje angsten overwinnen.

In Amersfoort staat een prachtige toren, de Onze Lieve Vrouwetoren. En die toren is voor publiek toegankelijk. Je kan er helemaal naar boven! En dat is iets wat ik al heel lang wil doen. Het is er alleen nooit van gekomen, daarnaast werkt de hoogtevrees waar ik last van heb ook lekker tegen 😉

Oké, eerst wat praktisch info.
De Onze Lieve Vrouwetoren is ruim 98 meter hoog (98,33 meter om precies te zijn) en is gebouwd in de Middeleeuwen. De toren heeft de bijnaam “Lange Jan”. En wat deze toren extra bijzonder maakt is dat deze toren maar liefst 100 klokken telt! Dit is uniek in de wereld.

Voor degenen die zich afvragen waarom er alleen een toren aan de rand van het Lieve Vrouwekerkhof staat heb ik een antwoord. Want was er ooit niet een kerk? Ja, die was er. Vroeger was de toren onderdeel van een katholieke kerk die voor de toren stond. De kerk werd in de tijd van de beeldenstorm overgenomen door protestanten. Die de kerk voor andere doeleinde gebruikte. Bijvoorbeeld als opslagplaats voor buskruit en als laboratorium waar granaten werden gevuld. Door de onvoorzichtigheid van een medewerker, die schijnt zijn pijp aangesloten te hebben (wat niet echt handig bij een opslagplaats voor buskruit), ontstond er een explosie. Het dak van de kerk was van hout, dus je kan wel nagaan wat er gebeurde. En uit eindelijk is er begin 1800 besloten om de ruïne af te breken. De toren is blijven staan.

Samen met een vriendin besloten we op de drukke Open Monumentendag, zaterdag, te kijken of wij nog kaartjes konden bemachtigen voor deze klim. En we hadden geluk! Er waren nog precies twee kaartjes voor de groep van 15.30 uur. We moesten wel even wachten, bijna 2 uur, maar dat maakte niet uit.

Om 15.15 uur stonden wij voor de grote deur van de toren. We waren er klaar voor. Ondanks dat je je voorbereid op een héle klim, is de klim toch langer dan gedacht. Zeker het eerste stuk naar boven, dat is dan ook meteen het rottigste stuk. De traptreden zijn onderaan de toren het breedst en grootst, maar er zitten ook een hoop ‘deuken’ in deze eerste treden, wat behoorlijk vervelend loopt.

In de toren - copyrightTijdens onze klim hadden we een vrij gemengde groep, veel ouderen (50 plussers?), twee ouders met kinderen, een zwanger koppel (maar echt, chapeau om deze toren zwanger te beklimmen). Ik denk dat wij (afgezien van de kids, de jongste deelnemers waren. En ik loop al naar de dertig, dus dat zegt wel wat over de groep). En dan was daar onze tourgids, die toch al naar de 70 ging. Waar iedereen (ja wij ook) bij het eerste stukje hijgend, puffend en kreunend plaats naam op de banken op de eerste verdieping, stond onze gids met een glimlach voor ons – met hem niks aan het handje. Na een uitleg over de kamer waar we ons in bevonden en de gigantische confrontatie dat we nog niet eens een kwart van de toren hadden beklommen volgde wij onze weg naar de eerste buitenverdieping. De hoogte viel me eerlijk gezegd mee, ik had verwacht dat het hoger was. Voor iemand die last heeft van hoogtevrees was het tot nu toe prima te doen. Vanaf deze toren had ik trouwens prima zicht op mijn huisje in de binnenstad. Super leuk!

Daarna gingen we een verdieping verder, waarbij we in een kamertje kwamen waar een hele grote muziekmolen staat (dit is één van het weinige automatische in deze toren).

De 2e buitenverdieping volgde. Dit was toch wel een stukkie hoger. Er viel veel meer te zien. Ik probeerde over de balustrade naar beneden te kijken, dit was echter niet goed mogelijk. En misschien ook maar beter ook… Want doordat ik geen diepte kon zien, (zegmaar strak langs de toren naar beneden), had ik ook geen last van mijn hoogtevrees. En op deze 2e buitenverdieping bevind zich ook nog eens het kamertje waar de beiaardier zijn klokkenspel speelt. En wat hadden we een geluk! De beiaardier zat in zijn ‘kamertje’ en wilde een deel van de groep maar al te graag wat vertellen over zijn beroep. Want iedereen die denkt dat deze toren automatisch werkt komt bedrogen uit. Het klokkenspel is handwerk.


En als laatste gingen wij naar de 3e buitenverdieping. Het één na hoogte punt van de toren. Je zou nog hoger kunnen, maar i.v.m. de veiligheid is dat niet mogelijk, omdat daar geen hekken/balustrades zijn.

Het uitzicht vanaf dit laatste punt is echt fenomenaal! We hadden mooi weer, wat ons uitzicht alleen maar groter maakte. Zo konden wij de volgende dingen zien;
Klok, Onze Lieve Vrouwetoren - Copyright
x In een kuil was de stad Utrecht te zien, met het stadhuis.
x De televisietoren van Hilversum.
x Een grijze vierkante vlek, de Rembrandttoren in
Amsterdam.
x Almere.
x Het Ijsselmeer.
x En de windmolens van Spakenburg.

Wat een uitzicht! Bizar, dat we vanaf de toren zo veel en zo ver konden zien.
Kort daarna volgde de tocht naar beneden, zonder tussenpauzes op de andere verdiepingen. 363 treden naar beneden… (Yes, we waren al die 363 treden ook al op gegaan…)

Onze gids gaf nog de tip om bij het naar beneden lopen niet naar binnen te kijken, maar je ogen te richten op de buitenwand van de toren. Tsja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Je wilt zien waar je je voeten zet en als je naar je voeten kijkt, dan kijk je dus naar ‘binnen’. Ik ben gelukkig niet duizelig geworden, want stel je voor dat je draaierig naar beneden loopt (in rondjes). Poeh…

Het was een zeer interessante tocht, zeker een aanrader! En al helemaal als je in Amersfoort woont. Hou er wel rekening mee dat je 363 traptreden op en ook weer af moet. In totaal 726 treden. Dat zijn een hoop! Ik zal eerlijk zijn, toen ik eenmaal weer met beide voeten op de grond stond voelde ik de 762 treden wel echt in mijn benen.

Tot slot; Dikke respect voor de vrijwilligers en beiaardiers die deze toren bijna dagelijks beklimmen.

Liefs,
Sabrina

 

Amersfoort – Open Monumentendag 2018

Zaterdag 8 September 2018.
Open Monumentedag, de dag die je de kans geeft om een uniek kijkje te nemen in de historie van Amersfoort. (En natuurlijk bij een hoop andere monumenten in Nederland)

Geboren en getogen (dat laatste niet in Amersfoort), maakt mij een echte Keientrekker! Wat is er dan mooier dan dat je een kijkje kan nemen achter de historische deuren, die normaal gesproken gesloten zijn of  gebouwen waar je normaal niet zo snel binnenstapt.

Panorama - Copyright
De plekken waar ik een kijkje heb genomen:
x Oude Stadhuis
x Centrum voor Archeologie
x De Koppelpoort
x Sint-Franciscus Xaveriuskerk
x Oud-Katholieke kerk H. Georgius
x Sint-Joriskerk
x Stad van Cahen
x Mannenzaal
x Onze Lieve Vrouwetoren

Het waren allemaal stuk voor stuk prachtige monumenten. De één verrassender dan de ander. Ik kan het zeker voor volgend jaar aanraden!

Hieronder een kleine impressie van die zaterdag, want ook dit is Amersfoort 😉

Liefs,
Sabrina


Pe-pe-pepernoot

Het is bijna een maand geleden dat ze hun deuren hier in Amersfoort opende.
Middenin het centrum, in de Riddergang, bij het Sint Jorisplein.
Ik heb het natuurlijk over dé Van Delft Pepernotenfabriek pop-up shop.
Hét pepernoten walhalla!


Ze hebben hier echt zo veel smaken pepernoten dat het gewoon weg onmogelijk is om met één zak de winkel te verlaten. Naast de ‘gewone’ chocolade pepernoten, hebben ze hier nog veel meer. Dit jaar komen ze zelfs met 15 nieuwe smaken!! Er is echt voor ieder wat wils. Maar dan kan ook niet anders al je keuze hebt uit MEER DAN 50 SMAKEN!!!

Ik denk dat het inmiddels twee jaar geleden is dat ik voor het eerst een Van Delft Pepernotenfabriek winkel binnen liep. Het was in Maastricht. Met twee smaken pepernoten verliet ik toen de winkel. Framboos en Yoghurt.

Dit keer is de verleiding wel heel groot. Deze winkel is praktisch om de hoek. Maar ik, een gigantische zoetekauw, ben sterk genoeg om al dat lekker te weerstaan, of toch niet… Inmiddels heb ik deze pepernotenhemel al drie keer bezocht. DRIE keer! Als ik nou iedere keer met één zakje pepernoten de winkel had verlaten was dat natuurlijk nog niet zo’n ramp geweest. Echter ben ik iemand zonder zelfcontrole, iemand die dol is op zoets (en iemand die waarschijnlijk tegen de tijd dat Sinterklaas met zijn stoomboot in Nederland aankomt geen pepernoot meer kan zien).

Tijdens mijn eerste bezoek kocht ik drie zakken pepernoten, waar ik dan een zakje gewone kruidnoten bij cadeau kreeg! Ik kocht pepernoten met appeltaart-, kokos- en tiramisusmaak. Deze laatste waren een cadeautje voor mijn vader.

En jawel, de volgende dag stond ik weer in de winkel. Dit keer verliet ik de winkel met stroopwafel, truffel-kaneel en drop (met een gratis zakje gewone kruidnoten). Drop? Ja, drop! (Ik ben gewoon heel nieuwsgierig naar hoe ze smaken. Nee, ik heb ze nog niet geproefd).

Twee weken later was het dan tijd voor mijn derde bezoek.
Voor mijn moeder kocht ik glutenvrije pepernoten (ja die hebben ze ook). Als ik eerlijk ben vind ik ze niet echt op pepernoten lijken, ze zijn namelijk toch wel een stukkie groter. Ik hoop dat ze net zo smaken als de ‘gewone’ pepernoot. Ook kocht ik nog een zakje stroopwafel en een zakje caramel zeezout (beide cadeautjes). Voor mij zelf nam ik nog een zakje Blueberry pie. Het liefst was ik de winkel uitgelopen met een zakje tompouce pepernoten, maar helaas deze lagen niet in de winkel. Ook in de webshop kon ik ze niet vinden… Ik denk dat ik na dat laatste bezoekje de winkel zeker nog wel zeker tien keer (als het niet meer is) bezocht. Meerdere malen heb ik aan medewerkers gevraagd of de tompouce pepernoten al in de winkel lagen.
“Eind deze week krijgen we weer nieuwe smaken” – “Eind volgende week komen er weer nieuwe smaken”

Op de Facebookpagina van Van Delft De Pepernotenfabriek had ik een bericht voorbij zien komen dat de pepernoten met tompouce-smaak eind deze week in de winkel zouden moeten liggen. Dus bracht ik vandaag wederom een bezoek aan het pepernoten walhalla. Ik vermoedde dat de pepernoten roze zouden zijn en startte mijn zoektocht in de winkel. Overal stonden zakken met zure matten en framboos. Lagen de tompouce pepernoten dan nog steeds niet in de winkel. Plots viel mijn oog de onderste plank van de stelling. Ja, daar lagen ze dan eindelijk! EINDELIJK!

Inmiddels heb ik mijn zakje met tompouce pepernoten geopend.
Ze ruiken niet anders dan de gewone pepernoot. En de smaak? Ze zijn lekker! Al vind ik de smaak wel moeilijk te omschrijven. Ze smaken inderdaad naar tompouce, maar of het nou alleen het roze is van de tompouce of de hele tompouce is die ik proef, daar ben ik nog niet helemaal over uit. Maar dat maakt ze zeker niet minder lekker! Mocht je denken; “Tompouce pepernoten, want een vreemde combi…” Ze zijn ECHT een aanrader!!! Me = Happy 🙂

Voor de liefhebbers die graag een bezoekje aan zo’n prachtige pepernotenwinkel van Van Delft willen brengen. In de volgende steden zijn er al pop-up stores geopend;
– Almere
– Arhnem
– Breda
– Den Bosch
– Deventer
– Eindhoven
– Emmen
– Enschede
– Groningen
– Harderwijk
– Hilversum
– Leiden
– Lelystad (Bataviastad)
– Maastricht
– Middelburg
– Nijmegen
– Rotterdam
– Utrecht
– Veenendaal
– Venlo

Zoals jullie hierboven kunnen zien is het al een aardig lijstje. En iedere dag komen daar weer nieuwe winkels bij! Dit lijstje vind je onderaan deze post.

En als je denkt dat ze alleen pepernoten verkopen, dan heb je het mis. Je kan hier ook terecht voor verschillende taaitaai producten!

Naast een lijstje van de winkels heb ik natuurlijk ook geprobeerd om een zo compleet mogelijk lijstje met de smaken te maken die ze verkopen.

Weet je wat misschien nog wel het allerleukste is? Ze hebben in de winkel een grote tafel staan met kommen, potten of schaaltjes gevuld met pepernoten. Ieder kommetje, schaaltje of pot heeft een andere smaak die geproefd kan worden! (Mocht je nieuwsgierig zijn naar een smaak, maar vind je hele zak toch nog wat spannend, dan kan je altijd een pepernoot proeven).

Liefs,
Sabrina

P.S.
Hieronder het lijstje dat ik gemaakt heb van alle smaken pepernoten die tot nu toe in de Van Delft Pop-up Stores te krijgen zijn. NOTE: Er worden elke week nog steeds nieuwe smaken bekend gemaakt!

Lijst met smaken

Sweet Sisters

Laatst toch zo’n leuk winkeltje in het centrum van Amersfoort ontdekt!
Normaal gesproken loop ik er altijd langs, soms wel meerdere keren op een dag. Nog nooit was ik er naar binnen gelopen, tot vandaag… Sweet Sister in de Krommestraat. Ze zitten er al bijna vier jaar, vertelde de verkoopmedewerkster mij.

Wat mij bij deze winkel bracht? De jacht naar smeltchocolade voor chocolademelk. Wat ik vond; chocolate heaven!!!

Ik zal wel eerlijk zijn, toen de winkel vandaag voor het eerst in liep wist ik niet zo goed waar ik moest kijken. Ze hebben gewoon zoveel! Zo veel verschillende smaken, zoveel verschillende merken. Een keuze maken was bijna onmogelijk. Daarnaast hebben ze verschillende merken thee (waaronder Mr. Jones! 😍), koffie en in de zomer schijnen ze zelfs ambachtelijk Amersfoorts ijs te verkopen! Genoeg om uit te proberen dus 😉

Ben je opzoek naar een origineel chocolaatje? Dan is dit zeker de winkel waar je moet zijn! Wat de prijzen betreft, ze hebben verschillende prijscategorieën. Dus er is voor ieder wel wat wils.

Ik verliet de Sweet Sisters met 3 verschillende soorten (wit, melk en puur) smeltchocolade om warme chocolademelk mee te maken, marshmallows omringd met een laagje chocolade én met twee pakken Mr. Jones Stunning Sofia (jasmijn thee) en  Mr. Jones Nice Nancy (citroen thee).

Ik kom hier zeker terug 🙂

Heb jij Sweet Sisters wel eens een bezoekje gebracht? Zo ja; wat kan je mij aanraden, want ze hebben genoeg om uit te proberen 😉

Liefs,
Sabrina

Sweet Sisters.jpg

Clowntjeshof

Vorige week zondag, 26 juni 2016, werd de Hof in AmersfIMG_6422oort voor de allerlaatste keer omgetoverd tot ultiem kinderspeelparadijs Clowntjeshof. Een dag met een lach en een traan. Het blijft een gek idee dat dit de laatste keer is geweest…

19 jaar lang heeft dit evenement voor kinderen plaats gevonden. 19 jaar lang stonden vele clowns en schminksters om 12.00 uur klaar voor de kinderen. De Hof gevuld met springkussens, een zweefmolen, rodeostier, hindernisbaan, kop van Jut en een vangspel. Er waren poffertjes, suikerspinnen en popcorn, ijs van San Marco en laten we de karaoke en het vuurspuwen niet vergeten. 19 jaren lang werd dit prachtige initiatief voor kinderen georganiseerd door Paula & Jos de Boer.

Ik kan mij nog wel herinneren dat ik als klein meisje langs de Hof liep en alle springkussens en clowns zag staan. Vroeger was ik niet zo’n held, dus liep ik hard door. Clowns vond ik altijd maar eng. (Dat vind ik trouwens nog steeds. Dit grote voeten, grote rode neuzen, dat wilde oranje haar en die gekke witte gezichten…). Nooit gedacht dat ik daar jaren later zelf als clown zou staan. De afgelopen 3 jaren heb ik onderdeel mogen zijn van deze bijzondere clownsfamilie. De eerste twee jaren heb ik aan dit kinderfeest deelgenomen als clown. Vorige week zondag zat ik op de schminkstersstoel.

De afgelopen twee jaren als clown heb ik als bijzonder ervaren. Bijzonder, omdat ik daar met mijn ‘angst’ tussen allemaal clowns stond. Bijzonder, omdat kinderen mij (als clown) totaal niet eng vonden.

Het eerste jaar was ik een WK-clowntje. Het tweede jaar een clown met veel te veel glitter. En mijn derde, en helaas laatste keer, dan als schminkster. Schmink 01Al die blije koppies die voor mij
van de stoel sprongen. Clowns, (winter)prinsesjes (lees: Elsa), tijgers, hondjes, Captain American (dat was een hele uitdaging), Spiderman, vlindertjes en meer. De glimlachen en stralende ogen waren schitterend! Ergens heb ik ook nog mijn ballonvouwskills gebruikt om een uitelkaargedraaide tekkel om te toveren tot olifant. Moeder en kind waren beide blij verrast. En dan waren daar nog de ouders en kinderen die mij herkende van, jawel, de dierent

Deze laatste dag eindigde voor ons clowns in een cirkel. “Hij was maar een clown” van Ben Cramer klonk en werd gezongen door Jeroen (de zoon van Paula & Jos). Alle clowns stonden met hun armen om elkaar heen, terwijl zij meezongen. Best een emotioneel moment. Ondanks dat ik nog niet zo lang onderdeel ben van de clownsfamilie, raakte het mij. Ik heb zeker wat traantjes weggepinkt, en ik was niet de enigste. Nadat het nummer was afgelopen was daar als verrassing voor Paula en Jeroen de burgermeester van Amersfoort. Zowel Paula als Jos werden toen onderscheiden met een erepenning. Jeroen nam hierbij de onderscheiding in ontvangst voor zijn vader, die afgelopen jaar is overleden.

Het was een mooie dag met een zwart randje. De regen huilde met ons mee.

Gisteren, 2 juli 2016, was daar het etentje met alle clowns bij Pallas Athene. Een laaange tafel met ruim 30(?) man. Jammer genoeg kon niet iedereen er bij zijn. Het was een avond vol gezelligheid.

Bedankt Paula & Jos!
(En natuurlijk alle clowns, schminksters en andere vrijwilligers die Clowntjeshof mogelijk hebben gemaakt 😉 )

Liefs,
Sabrina

P.s.
Artikel De Stad Amersfoort
Artikel Amersfoort Nieuws
Artikel AD