Hoofdpijn

Al ruim een week loop ik rond met hoofdpijn waarbij ik het gevoel heb alsof mijn ogen uit hun kassen worden getrokken. Een heftige pijn, de hele dag door.

Ik heb wel vaker last van hoofdpijn. Oorzaak? Mijn ogen. Paracetamol, Saridon of een andere pijnstiller werken dan niet. De enige pijnverlichter is mijn bril. Met een beetje geluk ben ik er dan met een paar uur van af. Soms kan het een dag of twee duren, maar de pijn is dan wel verdraagzaam.

Wat er mis is met mijn ogen? Een jaar of 7 geleden zijn bij mij “Prisma ogen” geconstateerd. Mijn ogen werken niet goed samen. Hoe dat komt? Ik schijn met één oog scheel te kijken, maar omdat mijn ogen dat continu corrigeren is dit niet te zien. Gevolg hoofdpijn. Plus waar een ‘normaal’ mens alleen het gene scherp ziet waar hij/zij naar kijkt stellen mijn ogen het hele plaatje continu scherp waardoor ze geen rust krijgen. Dus nog meer hoofdpijn. Een bril moet mijn ogen meer rust bieden. Doordat mijn ogen dus continu aan het corrigeren zijn kan ik geen oogtest bij de opticien doen, de resultaten na de testjes kloppen niet. Daar zijn we zo’n twee jaar geleden achter gekomen. Na de gewone oogtest bleek mijn sterkte namelijk hetzelfde te zijn dan twee jaar daar voor (0,25 en 0,50). Het prismaonderzoek ging er helemaal niet. Lijnen die stil hoorde te staan bleken bij mij te verspringen. Dus werd ik doorverwezen naar een oogarts en optometrist. Na verschillende testen in het ziekenhuis bleek mijn prima flink achteruit te zijn gegaan, net als mij sterkte. 0,50 en 1,50…

Maar goed, terug naar nu. Het begon allemaal ruim een week geleden. Veel hoofdpijn en een trekkend gevoel aan mijn rechter oog. Hup bril op, dat zou vanzelf wel weg gaan. Echter werd het alleen maar erger. Op de derde dag was het zelfs zo erg dat kou de enige remedie leek. Daar lag ik dan met een verpakt raketje op mijn ogen… Toen dinsdag de pijn nog niet was afgenomen besloot ik de huisarts te bellen, wellicht was het tijd voor nieuwe glazen in mijn bril. Helaas kon ik pas die vrijdag terecht.

En afgelopen vrijdag was het dan eindelijk zover.
M’n ogen deden natuurlijk minder zeer, want zo gaat het altijd als je naar de huisarts moet. Je maakt een afspraak en tegen de tijd dat je er heen kan zijn de klachten al afgenomen. (Inmiddels is de hoofdpijn weer erger. Veel erger…)

Natuurlijk was ik veels te vroeg bij de huisartsenpraktijk. 07.50 uur en dat terwijl de praktijk pas om 08.00 uur open ging. Zucht… dan maar een extra rondje fietsen, want voor de deur wachten was ook zo iets… Een rondje verder en het was 08.00 uur. Ik was de eerste in de wachtkamer. Kort daarna volgde een andere dame. Zij was als eerst aan bod en daarna was het mijn beurt.

‘Dus je komt voor hoofdpijn’ zei mijn huisarts nadat ik plaats had genomen in de stoel tegenover haar.
   ‘Ja’ knikte ik voorzichtig. Haar toon beviel mij niet.
   ‘Wat voor soort hoofdpijn heb je?’
   Omdat mijn vorige huisarts inmiddels al een tijd met pensioen was, en ik bij deze arts nog niet eerder voor mijn oogklachten was geweest, kon ik het hele verhaal opnieuw vertellen. Ergens best vreemd, want zou ze dat niet in mijn dossier moeten kunnen opzoeken?
   ‘Maar als het je ogen zijn kan je toch naar een opticien?’ Klonk haar reactie nadat ik vertelde dat het vanuit m’n ogen kwam en waar normaal mijn bril hielp, dat nu niet het geval was.
   Dat kon dus niet… Toen ik benoemde dat ik prisma ogen heb keek ze mij met een lege blik aan. Over het feit dat de metingen van de opticien erg afweken van de resultaten van de optometrist volgde nog een gek gezicht. Ik liet mij niet door haar lege blikken beïnvloeden en vertelde rustig verder, terwijl zij mijn gegevens van 2 jaar geleden op de computer probeerde te zoeken. Toen ik vertelde dat ik het afgelopen weekend zelf ijs op mijn ogen had gelegd om de pijn te verzachten kreeg ik geen response. Alsof het heel normaal is om ijs op je ogen te houden om de pijn te verzachten.
   ‘Ik heb de gegevens van twee jaar geleden niet in de computer staan. Deze wil ik eerst opvragen bij het ziekenhuis en inkijken. Daarna kan ik wellicht een doorverwijzing geven.’
   Wellicht… Mocht ik de doorverwijzing krijgen, dan zou ik die wel via de mail ontvangen.

Nu ben ik heel erg benieuwd hoelang het duurt voordat ik wat hoor. Deze huisarts is namelijk maar twee dagen in de week werkzaam in de praktijk, op de andere dagen is een andere arts werkzaam (die veel fijner is). Goed, we wachten het mailtje af. En als ik volgende week nog niks gehoord heb, dan moet ik maar even bellen. Denk ik…

Hoe het met de hoofdpijn gaat? Die is de afgelopen dagen weer flink toegenomen…

Liefs,
Sabrina

Tinder

Datingapps, er is tegenwoordig niks geks aan. Dat was vroeger wel ander met datingsites. Maar tegenwoordig lijk je iedereen er over te horen. Iedereen lijkt wel een datingapp op z’n smartphone te hebben staan.

Tinder, Happn, Badoo, Pepper en Lexa zijn een handje vol datingapps van de vele apps die er beschikbaar zijn. (Typ maar eens dating in bij de appstore, er komen zoveel keuzes te voorschijn. Gewoon bizar).

Ik hoor de mensen om mij heen regelmatig over dit soort apps. Meestal Tinder en Happn. Zelf is mijn telefoon datingapp-vrij. Of beter gezegd hij was datingapp-vrij. Tinder is toch wel een app die ik veel voorbij hoor komen, zowel bij vrienden, collega’s en op tv. Dus besloot ik om voor mijn blog een week lang Tinder uit te proberen.

Per dag heb ik korte aantekeningen gemaakt met dingen die mij opvielen, irriteerde en meer. Dus hierbij een kijkje in mijn Tinder-dagboek.


Dag 1:
Op 15 mei 2016 installeerde ik de app, koos wat foto’s voor mijn pro
fiel uit en begon met swipen. Alles ging naar links. Te jong. Te oud. Nee, nee en… nee. Eigenlijk kwam ik er al meteen achter dat dit niks voor mij is. Dit zou een lange week worden…

Tinder
Dag 2:
Dag twee begon net als de eerste dag met links, links en naar links. Ben ik kieskeurig? Nee. Maar ergens vind ik het vreemd dat deze vleeskeuring er is. Een foto kan dan nog zo perfect zijn, een tekst op een profiel zo mooi ‘geknutseld’, maar wie zegt dat die persoon van binnen net zo mooi is? Normaal zegt men: een foto zegt meer dan duizend woorden. Met uitzondering van de foto’s op Tinder…

Op deze tweede dag ben ik me gaan focussen op de leeftijd van de heren die voorbij kwamen. Onder de 25 naar links. Boven de 29 ook naar links. En alles daar tussen? Ook naar links. Ja, op deze manier zou ik echt matches krijgen… not. Dus wat deed ik. Ik schakelde twee vriendinnen in. We zouden die middag naar een foodfestival gaan, we eindigde uiteindelijk in de frozen yogurt bar en daar heb ik mijn telefoon aan hun overhandigd. “Swipen jullie maar voor mij.”
Ik hield mijn hart vast…

Aan het eind van deze dag had ik, dankzij de meiden, 10 matches. Waarvan 1 vrijwel meteen een berichtje stuurde. O hemel, waar was ik aan begonnen!

Dag 3:
Deze dag begon met een nieuw berichtje van één van de matches. Het was een ander dan de dag er voor. Mijn telefoon ging tegen half 8 af. Man, die was er vroeg bij…

Op deze derde dag had ik nog steeds contact met de match van de vorige dag (laat ik hem voor het gemak T noemen). Met name in de avond berichtjes over en weer. Ergens ben ik wel benieuwd hoe lang het contact met hem stand houd. Het gesprek met de andere match (ik noem hem maar A) kwam wat moeilijker op gang.

Op deze derde dag kwamen daar 3 matches bij. Wederom twee daarvan met dank aan het geswipe van de meiden op de dag er voor, want zelf gaat alles nog steeds naar links. Maar dan heb je de derde toch zelf gedaan?!, kan ik jullie horen denken. Tsjaa… dat was een klein swipe foutje. Oeps…

Deze derde dag was trouwens ook de dag dat ik een “Super Like” mocht ontvangen. Geen idee wat dat was, dus maar even de meiden geappt. Het blijkt dat je dan kan zien wie je een gesuper liked geeft, maar omdat de dames deze heer ook al geliked hadden was dit dus al een match…

Dag 4:
Goed, inmiddels zit ik aan mijn vierde Tinderdag. En nog steeds swipe ik naar links. Waarom? Ik weet het niet. Ergens voelt het heel raar om iemand aan de hand van een foto naar rechts te swipen. Al heb ik op aandringen van de meiden vandaag wel twee keer naar rechts geswipet…

Er is overigens nog steeds contact met T. Al weet ik niet zo goed wat ik er mee aan moet. Hij blijft berichtjes sturen, maar enige interesse in wat ik doe of wat mij bezig houdt doet ie niet. Het gesprek met A leek een beetje op gang te komen, maar is inmiddels stilgevallen. Daarnaast heeft één van de nieuwe matches van dag 3 mij nu ook benaderd. Nee, het is niet de match die ik per ongeluk naar rechts swipete, maar de Super Like.

Dag 5:
Vandaag was weer een linksdag.

Afgelopen nacht weer een berichtje van T gehad met de mededeling dat hij er weer was (hij was die avond naar cabaret in het theater geweest). Dus ik vroeg hoe het was. Een kort antwoord volgde.

Vandaag wederom bericht van Super Like (de match). Ook kreeg ik vandaag zowaar een berichtje terug, na 2 dagen stilte, van één van de eerste matches op dag 2.  Van A heb ik niks meer gehoord.

Vandaag heb ik trouwens mijn tweede Super Like mogen ontvangen. Dit was een links, ook al voelde dit rot om te doen. Ik hou absoluut niet van vleeskeuring, maar op Tinder kan je haast niet anders.

Overigens ben ik vandaag maar liefst 5 bekenden tegengekomen. 2 collega’s, een oud collega, oud klasgenootje en de ex van een vriendin. 4 van de 5 heb ik naar links geswipet bij de vijfde heb ik Tinder uitgezet.

Dag 6:
Nog 2 dagen en de week is om. Het einde is in zicht!

T stuurt nog steeds berichtjes. Hij toont nog steeds weinig interesse, waarom blijf je dan berichtjes sturen? Super Like (de match) stuurt ook nog steeds actief berichtjes, dit contact loopt anders als met T. Super Like vraagt ook regelmatig dingen en toont interesse. Hetzelfde geld voor de match die zich twee dagen stil hield (laat ik hem maar even J noemen, want volgens mij begint het aardig verwarrend te worden).

’s middags ging ik lunchen met een collega slash vriendin. Zij was één van de meiden die op de tweede dag voor mij is gaan swipen. Ze pakte m’n telefoon om een kijkje op Tinder te nemen. Ze opent de app en komt oog in oog met de collega die de dag er voor in beeld verscheen voordat ik Tinder uitzette. Maar zij herkende hem niet van werk en heeft hem de Super Like gegeven. Op dat moment kreeg ik een hartverzakking. Een like, zeker (dat zou dan trouwens mijn eerst echte rechts zijn geweest). Maar Super Like… Als hij nog actief is op Tinder verschijnt straks tijdens het swipen mijn naam in beeld met een grote blauwe ster. O jee…

Die avond heb ik niet meer geswipet.

Dag 7:
Nog 1 dag en dan is het weer zondag en dan zit mijn week Tinderen er echt op. Waar het aan het begin van de week zo langzaam leek te gaan, kan ik nu zeggen dat de week toch wel best snel voorbij ging.

Vandaag ben ik meer gaan swipen uit nieuwsgierigheid. Kijken of ik bekenden tegen zou komen. En ja hoor, ik ben nog geen minuut aan het swipen en het is “Hallo bekend gezicht”. Ook kwam ik de jongen tegen die, bijna een jaar geleden, de vloer in mijn appartement heeft gelegd. En… ik heb vandaag, zonder aandringen of advies, iemand zowaar naar rechts geswipet. Waarom? Geen idee. Maar het was wel een match….

Wat de berichtjes betreft.
Vanochtend ontving ik een berichtje van J. En ook met Super Like (de match) is nog steeds contact. Van T heb ik vandaag niks gehoord. Nou zou ik hem zelf ook een berichtje kunnen sturen, maar dat doe ik niet.

Dag 8:
Daar is die dan, de laatst dag. Vandaag ben ik een week ‘actief’ op Tinder. Tenminste als je het zo kan noemen, want ja zelf heb ik per ongeluk iemand naar rechts geswipet en 1x bewust. Vandaag maar even op Tinder gezeten, alles ging naar links… Wederom een Super Like ontvangen, wederom links…

Wat de matches betreft… Enkel nog contact met Super Like (de match).
Verder niet echt iets bijzonders te melden over deze dag.

Ik eindig deze Tinderweek met 15 matches. Niet slecht voor iemand die alles naar links heeft geswipet. Dus meiden, bedankt! 😉


Wat ik in het begin zelf heel erg irritant vond aan deze app is dat het mij niet duidelijk was dat ik een gewenste leeftijd in kan stellen. Want dat is toch best logisch?! Nou zal ik eerlijk zijn, ik was zelf ook niet zo snugger om bij de instellingen te kijken. Het lijkt mij logischer dat je de gewenste leeftijd kan invullen bij het aanmaken van je profiel, toch?

Conclusie na één week op Tinder.
Zoals ik op de eerste dag al concludeerde (en wat ik vooraf al vermoede) is een datingsapp niks voor mij. Wellicht heeft het er ook mee te maken dat ik niet zo veel vertrouwen heb ik mijn medemens. Want wie verzekerd mij dat ik wel echt contact heb met de persoon op de foto… Desondanks vind ik het toch bijzonder mooi om te zien dat er mensen zijn die hun ware liefde via deze datingapps vinden.

Is mijn expriment geslaagd?
Ik vind zelf van niet. En daarom heb ik, met veel moeite, besloten om mijn experiment met een week te verlengen. Daarnaast geef ik mijzelf, met nog meer moeite, de opdracht om minimaal 3 likes per dag uit te delen. En ook daadwerkelijk gesprekken te starten. Dat gaat nog een hele opgave worden… Ik hou jullie op de hoogte.

Tinder is dan wel niks voor mij, maar misschien is het wel wat voor jou 😉
En alle Tindergebruikers: Veel plezier en succes.

Liefs,
Sabrina